In 1994, toen ik bij Microsoft® werkte, liep het bedrijf achter op de ontwikkelingen van het toen al sterk groeiende internet. In plaats van de internetstandaarden te omarmen en haar klanten de mogelijkheid te bieden hiervan gebruik te maken, probeerde het bedrijf een eigen standaard te forceren, het Microsoft® Network (MSN®).
Dit "netwerk" bestond uit een eigen protocol (het MSN®-protocol), een ontwikkelomgeving (Blackbird), serversoftware (Blackbird server) en software voor eindgebruikers (de MSN® Browser). Zelfs in de toegang tot dit wereldwijde netwerk werd voorzien.
Toen bleek dat weinig gebruikers, ontwikkelaars en aanbieders zaten te wachten op deze slecht gedocumenteerde en onveilige technologie, stopte Microsoft® met de ontwikkeling en ondersteuning ervan. Of toch niet?
De ontwikkelomgeving is namelijk doorontwikkeld; eerst onder de naam Internet Studio, daarna omgedoopt in Visual InterDev®, daarna als Visual Studio® en nu te koop als Visual Studio®.NET™[1].
Opvallend is dat het met geen van deze incarnaties mogelijk is om webpagina's te maken die voldoen aan de open standaarden en/of bruikbaar zijn met niet-Microsoft® software; zij bieden wat betreft de uitvoer nog steeds de keuze Doelomgeving met de opties: Internet Explorer 6 / Internet Explorer 5 / Netscape Navigator 3.0 en Internet Explorer 3.2!
Aangezien deze ontwikkelomgeving inmiddels een flink marktaandeel heeft zijn er voorbeelden te over van websites die met deze ontwikkelomgeving gemaakt zijn, waaronder de websites die het onderwerp zijn van de artikelen Verminkte hyperlinks op de website van Omroep Brabant en Rabobank en open standaarden vanuit klantperspectief.
Deze sites hebben één ding gemeen; ze zijn ontwikkeld in de ontwikkelingomgeving van Microsoft® en zijn alleen bruikbaar in de gebruikersomgeving van Microsoft®.
De makers van deze sites hebben gemeen dat ze klant zijn van Microsoft® en dus de werk-, ontwikkel- en serveromgevingen afnemen. Deze software begeleidt haar gebruikers maximaal in het produceren van incompatibele toepassingen. Ijverige types zullen weliswaar de moeite nemen om de referentiebibliotheken (van dezelfde leverancier) door te nemen, maar ook hierin wordt de één-platform-past-iedereen gedachte maximaal gecommuniceerd.
Een andere doorontwikkeling van deze visie heeft inmiddels een geschat marktaandeel van 85% (in februari 2004) onder de Nederlandse chattende gebruikers en geldt als het schooolvoorbeeld van een geslaagde vendor lock-in: de MSN®- of Microsoft® Messenger en MSN® Hotmail.
De software wordt nog gratis weggegeven (mits u een door Microsoft® ondersteund besturingssysteem aanschaft) en langzaam maar zeker wordt (nu het gigantische marktaandeel verkregen is) de 'gratis' dienstverlening ingeruild voor betaalde diensten in abonnementsvorm, zoals MSN® Premium en Hotmail Plus.
Eerst worden echter de integratie van de verschillende diensten verzekerd; aan de koppeling van de webbrowser (Internet Explorer) aan het besturingssysteem (Windows®) aan de e-mail (Hotmail) aan de mediaspeler (Windows® Media® Player) aan de mediabestanden (Windows® Media®) aan een inlogservice (Microsoft® Passport) aan een betaaldienst (Microsoft® Wallet), wordt nu ook het zoeksysteem van de MSN®-website (MSN® Search) toegevoegd.
Gezien het feit dat zo'n beetje alle internettende jongeren in Nederland afhankelijk zijn van genoemde diensten en geen idee hebben van de voorwaarden[2], heeft Microsoft® haar inkomstenbron voor de toekomst gezekerd.
Op dit moment is de belangrijkste inkomstenbron van deze 'gratis dienst' echter de waarde ervan voor de coolhunters[2]; bedrijven die proberen te achterhalen waar doelgroepen en met name jongeren zich mee bezighouden. Dit kunnen ze inderdaad; door een grondige analyse van de gevoerde privé-gesprekken.
Een andere inkomstenbron vormen de (potentiele) advertentiemogelijkheden, of zoals Joost Niehuis, baas van MSN® Nederland het formuleert:
«Adverteren op de instant messenging-tool kan met name interessant zijn voor bedrijven die zich willen richten op jongeren.»
Bron: http://www.emerce.nl/nieuws.jsp?id=172709
Zo blijkt MSN® gegroeid te zijn van een olifant in de porseleinwinkel tot een wolf in schaapskleren.
Zoals we al gewend waren respecteert het bedrijf onze privacy, zoals te lezen op de vrolijke pagina Je privacy beschermen:
« Je privacy beschermen
Bepaal zelf wie tekstberichten met jou en je gezinsleden kan uitwisselen. MSN® helpt je hierbij. »
Of iets formeler in de gebruiksvoorwaarden van MSN®:
«We hechten groot belang aan de privacy, veiligheid en beveiliging van onze Service en de gebruikers van onze Service.»
Of nog iets formeler (en minder leuk) in paragraaf 2 van dat artikel:
«We mogen dit contract op elk gewenst moment wijzigen. U moet dit contract dan ook regelmatig opnieuw doorlezen. … Als u niet akkoord gaat met de wijzigingen in het contract, moet u stoppen met het gebruik van de Service. … »
Om echter alle voorwaarden te doorzien, dient uw kind de volgende 7055 regels/34813 woorden te lezen en te begrijpen (ongeveer 2,5 uur voor een volwassene) om de diensten te mogen gebruiken;
Microsoft, MSN, Windows Media, Visual Studio, Visual Interdev, and Windows are either registered trademarks or trademarks of Microsoft Corporation in the United States and/or other countries.